عشق 3 ساله من

روزها پشت سر هم میاد و میره اما تو نیستی میدونم رفتنت تقصیر خودم بود خودم همه چی رو از بین بردم همه اون روزایی که به اندازه تمام عمرم برام لذت بخش بود همه اون اولین بارهایی که باهم تجربش کردیم همه ی اون انتظارایی که از شب تا صبح میکشیدم تا برسی پیشم همه ی اون نگاههای عاشقانه از ته دل همه ی اون خاطرات همه ی اون لحظه ها مگه میشه دیگه نباشه؟ زندگیت داره چه جوری میگذره؟ یاد منم می افتی؟ میگی یکی بود که... هیچی ولش کن دلم پر بود خواستم باهات حرف بزنم باید به همین راضی باشم ...

باورت میشه به اندازه سن آرشا از هم دور شدیم؟ کی فکرشو میکرد یه روزی بیاد و ما با هم نباشیم دیگه؟ کی فکرشو میکرد بری و دنبالت بگردم؟ بخوام به مامانت تولدتو تبریک بگم که اونم بلاکم کنه ما عوض شدیم ولی نمیتونیم دوباره همدیگرو پیدا کنیم؟ دوست داشتم روز دفاعم باشی بهم بگی تو میتونی مثل همیشه بهم انرژی میدادی کاش خودت بودی که به جای خالیت نگاه نکنم کاش خودت بودی دستاتو میگرفتم همون دستایی که همیشه سردتر از من بود این نبودنتو نمیخوام...